روش جالبی که ایران می تواند محاصره دریایی آمریکا را از طریق پاکستان دور بزند | کوریدور طلایی INSTC

در حالی که آمریکایی ها تصور می کنند با محاصره دریایی ایران، درآمد نفتی ایران و به تبع آن اقتصاد کشور را تحت فشار قرار داده اند اما ایران راه های زیادی برای دور زدن محاصره دریایی در اختیار دارد که جالب ترین آن بی نیازی از مسیر دریا و استفاده از مرز خاکی با پاکستان است.

روش جالبی که ایران می تواند محاصره دریایی آمریکا را از طریق پاکستان دور بزند

در حال حاضر آمریکایی ها با قرار دادن 6 ناوجنگی در حد فاصل 200 کیلومتری بین نزدیک ترین خط ساحلی عمان تا نزدیک ترین خط ساحلی ایران در چابهار که حدود 200 کیلومتر فاصله دارد، به صورت دقیق می توانند عبور و مرور هر شناوری را رصد کنند. البته آنها توان نزدیک شدن بیش از حد به مرزهای ایران را ندارند چرا که در آن صورت بسیاری از آنها در برد موشک های ایرانی قرار می گیرند. از این گذشتهایران با قایق های تندروی خود توانسته با مین گذاری در محل استقرار ناوهای آمریکایی، آنها را تا حد امکان از خط ساحلی دور کند. به همین سبب نیز نفتکش ها و شناورهای ایران می توانند با عبور از  نزدیکی خط ساحلی مسیر خود به سمت آب های بین المللی را طی کنند.

آمریکا بعد از اتش بس هیچ نفتکش ایرانی را توقیف نکرده است

3 نفتکش و کشتی باری که توسط آمریکا توقیف شدند در دوران آتش بس توقیف شدند و پس از آن هیچ شناور ایرانی توقیف نشده است. یکی دیگر از شگردهای ایران برای دور زدن محاصره دریایی آمریکایی ها این است که با اعزام چندین کشتی به سمت منطقه محاصره دریایی سعی می کنند توجه 6 ناو آمریکایی را به خود جلب کنند تا نفتکش یا کانتینر اصلی از مسیری دیگر خود را از محاصره عبور دهد و به سمت بنادر ایران یا سمت بنادر کشورهای مقصد حرکت کند. در این روش چندین شناور ایرانی به سمت منطقه محاصره حرکت می کنند و ناوهای امریکایی عمدتاً برای بلوکه کردن مسیر این کشتی ها به حالت آماده باش در می آیند و با اخطار به کشتی مذکور سعی می کنند آن را به بنادر ایران برگردانند در همین بین شناور اصلی از مسیر دیگری که تمرکز ناوهای آمریکایی بر روی آن منطقه کمتر است، از مهلکه می گریزد.

ترفند ایران برای دور زدن محاصره دریایی چیست؟

اما در بدترین حالت اگر آمریکایی ها این 200 کیلومتر را با سیمان هم مهر و موم کنند باز هم ایران توان واردات و صادرات نفت و سایر اقلام اساسی خود را دارد!  ایران به واسطه در اختیار داشتن مرز خشکی با کشور پاکستان می تواند هم واردات و هم صادرات خود را به کمک پاکستانی ها انجام دهد.

هر نفتکش بین 2 تا 4 میلیون بشکه نفت می تواند جا به جا کند که با توجه به بزرگی نفتکش این عدد متغییر است. نکاه جالب اینکه تانکرهای سوخت بر که در خشکی فعالیت می کنند نیز قادر به حمل 150 تا 300 بشکه نفت هستند. اگر فرض بر این بگیریم هر تانکر 200 بشکه نفت حمل کند، ایران می تواند با ناوگان 50 تا 100 عددی از تانکرهای حمل نفت در مسیر ترانزیتی ایران و پاکستان تردد کند و محموله نفت در یکی از باندر پاکستان به نفتکش حمل کننده تحویل شود و سپس به مقصد ارسال شود.

 

 

پیشنهاد جذاب ایران برای تاسیس کوریدور ریلی روی میز

ایران حتی پیشنهاد وسوسه انگیز کوریدور جذاب اتصال روسیه به اقیانوس و آبهای آزاد را هم روی میز پاکستان گذاشته که سالانه می تواند درآمد خوبی از این محل کسب کند. به این صورت که خط ریلی که از شمال ایران و روسیه به جنوب و چابهار می رسد، به خط ریلی پاکستان وصل شود و به جای استفاده از ناوگان تانکرهای سوخت رسان، ایران و حتی روسیه می توانند نفت خود را از طریق مسیر ریلی به مشتریان خود در آسیای میانه و آسیای شرقی برسانند. در این صورت، رسماً ایالات متحده به گوشه رینگ خواهد رفت چرا که هیچ نفعی از این فعل و انفعلات نخواهد برد و یکی از کشورهای رقیبش یعنی روسیه با اتصالش به آب های آزاد، قدرتمند تر می شود و ایران نیز محاصره ناپذیر خواهد شد اما تنگه هرمز همچنان تحت کنترل ایران باقی خواهد ماند تا حساب کشورهای متخاصم و حامی امریکا را در موقع مناسب رسیدگی کند. گفتنیست کوریدور مذکور که INSTC نام دارد با هدف اتصال روسیه به هندوستان طراحی و اجرا شده و تنها قطعه باقیمانده ش 162 کیلومتر مسیر ریلی بین آستارا و رشت است. پاکستان اکنون می تواند در این کوریدور بین المللی نقش داشته باشد و درآمد هنگفتی کسب کند.

کوریدورهای طلایی که آمریکا به دنبال آن است

همانطور که در نقشه زیر می بینید کوریدور مذکور قرار بود به صورت ریلی به بندرعباس متصل شود و سپس بار روسیه با نفتکش یا کشتی های باری به سمت هند روانه شود اما حالا با محاصره دریایی توسط آمریکا این کوریدور می تواند تغییر مسیر دهد و به صورت زمینی و ریلی از مسیر چابهار و اتصال به خط ریلی پاکستان بار روسیه یا ایران را تحویل آبهای آزاد و مشتریان بین المللی دهد. گفتنیست یکی دیگر از کوریدورهای استراتژیک هم که ایران را به چین وصل می کند (جاده ابریشم) و از طریق خط ریلی به ترکیه و سپس اروپا وصل می شود از جذاب ترین مسیرهای ترانزیتی جهان محسوب می شود. آمریکایی ها به همین دلیل و موقعیت فوق العاده استراتژیک ایران در منطقه به فکر تصاحب ایران افتاده بودند تا دو رقیب اصلی خود یعنی چین و روسیه را تحت فشار قرار دهند اما تمام نقشه های آنها به صورت معکوس جواب داد و اکنون این اقتصاد آمریکا است که تحت فشار است و اقتصاد چین و روسیه در حال قوی تر شدن است. ایران نیز با پایداری و استقامت در حفظ کشور به زودی به قطبی بزرگ در معادلات جهانی تبدیل خواهد شد چرا که علاوه بر تنگه هرمز، دو کوریدور اصلی جهان از ایران عبور خواهد کرد.

آمریکا با 1200 کیلومتر خط ساحلی پاکستان چه می کند؟

نکته مهم ماجرا اینجاست که پاکستان 1200 کیلومتر خط ساحلی دارد و آمریکایی ها هرگز نمی توانند محاصره دریایی خود را روی 1200 کیلومتر عرصه دریایی اعمال کنند.

آنها هم اکنون به صورت محدود و با پشتیبانی جنگنده هایی که روی ناوهای هواپیمابر قرار دارند توانسته اند تا حدی کنترل خروجی خلیج فارس را به دست بگیرند اما هرگز نمی توانند کنترل 1200 کیلومتر خط ساحلی پاکستان را با این روش در اختیار داشته باشند. به صورت معکوس کشتی های کارگو و حمل کالا نیز می توانند در بنادر پاکستان پهلو بگیرند و با ناوگان کانتینری ایران از مرز زمینی یا هوایی کالاها به ایران ارسال شوند.

در مجموع همین محاصره دریایی خلیج فارس نیز نمی تواند برای مدت طولانی توسط امریکایی ها ادامه داشته باشد چرا که آنها نمی توانند بخش بزرگی از ارتش خود را در منطقه درگیر و مستهلک کنند.

ترامپ به پاکستان التماس می کند

یکی از دلایلی که ترامپ ارادت ویژه ای به پاکستان برای میانجگری بین ایران و آمریکا پیدا کرده، التماس به رئیس جمهور این کشور برای جلوگیری از وقوع چنین سناریویی است. اما موضوع اینجاست که ایران در کوران جنگ، مجوز عبور نفتکشهای پاکستانی را صادر کرد و حاضر است بابت این همکاری پاکستان تخفیف قابل توجهی برای تحویل نفت به این کشور بدهد و این موضوعی نیست که پاکستان بخواهد آن را با درخواست آمریکا عوض کند.

علت انتخاب پاکستان به عنوان میانجی را متوجه شدید؟

شاید اکنون متوجه شده باشید که چرا بین این تعداد کشور مختلف در جهان، طرفین پاکستان را به عنوان میانجی در دعوای اخیر قبول کرده اند. اکنون پاکستان نقش کلیدی در حل و فصل این دعوا ایفا می کند و هرگونه تمایلش به هر سمتی ممکن است ورق این تنش را به سود دیگری عوض کند. فعلاً آنها با توجه به تامین منافعشان توسط ایران، رفتار خوبی با ایرانی ها داشته اند اما نباید فراموش کرد که پاکستانی ها با عربتسان سعودی قرارداد همکاری دفاعی منعقد کرده اند و متحد اصلی یکی از دشمنان ایران در منطقه هستند که اتفاقاً نفت خوبی هم در اختیار دارد! در صورتی که پاکستان بخواهد با دشمنان ایران همراهی کند، احتمالا تنگه باب المندب توسط حوثی های یمن بسته خواهد شد تا نفت عربستان به این کشور نرسد. آنها به خوبی به این مسئله واقف هستند و تا اینجای کار هیچ کارشکنی در مسیر انجام نداده اند چرا که به خوبی می دانند اعلام تخاصم علنی با ایران (مثل امارات) تبعات سنگینی برای کشورشان خواهد داشت.

سفر عباس عراقچی به پاکستان و روسیه بی ارتباط با این موضوع نیست چرا که اکنون بازیگر جدیدی به نام پاکستان به کوریدور مذکور اضافه شده و مسلماً در ازای ایفای نقشش، سهم خواهی خواهد کرد که باید این سهم به توافق با ایران و روسیه برسد.

پی نوشت: آمریکایی ها نمی توانند به نفتکش های چینی، روسی، هندی و حتی پاکستانی حمله کنند چرا که همه این کشورها مجهز به بمب اتمی هستند و همچنین نمی توانند باری که به مقصد بنادر این کشورها ارسال شده توقیف کنند چرا که باز هم دچار تنش با یک قدرت اتمی در جهان خواهند شد!