چمن برای گل گهر سانتیاگو برنابئو بود و برای استقلال استادیوم شهر قدس | بهانه جدید چی دارید؟

تیم فوتبال استقلال تهران تحت هدایت ساپینتو در هفته پانزدهم لیگ برتر مقابل گل گهر شکست خورد تا با یک بازی کمتر نسبت به صدرنشین، فاصله ش با سپاهان به 8 امتیاز برسد. در ادامه به تحلیل فنی این دیدار و بهانه های تکراری کادر فنی استقلال می پردازیم.

چمن برای گل گهر سانتیاگو برنابئو بود و برای استقلال استادیوم شهر قدس | بهانه جدید چی دارید؟

در شب محرومیت رستم آشورماتوف، ساپینتو باز هم به عارف آغاسی دهن کجی کرد تا مشخص شود یک خشم نهفته در استقلال نسبت به سرمربی وجود دارد و دیگر خبری از آن استقلال متحد ابتدای فصل نیست. ساپینتو که با کنار گذاشتن مجدد رضائیان و جلالی به نوعی سیگنال خروج آنها در نیم فصل را صادر کرده بود، با مصاحبه های مستقیم خود علیه بازیکنان و استفاده از نیمکت نشینان به بدترین شکل ممکن، روحیه تیمی استقلال را تا حد زیادی کاهش داده تا نیمکت نشینان این تیم که به اخراج ساپینتو امیدوارتر از ماندنش هستند، بسیار بی انگیزه در تمرینات و مسابقت حاضر شوند.

استقلال در این دیدار هم مثل مسابقات قبلی با سیستم شناخته شده 3-3-4 به میدان رفت. سیستمی که حداقل مربیان لیگ برتر ایران از هفته ها قبل راه مهار آن را یاد گرفته اند و مدتهاست که دیگر خبری از درخشش وینگرهای استقلال در رقابتهی داخلی نیست.

با این وجود، ساپینتو هیچ اعتقادی به سورپرایز حریف با ایجاد تنوع تاکتیکی قبل و حین بازی ندارد و بیش از اینکه کادر فنی حریف را سورپرایز کند، هواداران و بازیکنان استقلال را سورپرایز می کند.

اینکه ساپینتو حتی با وجود محرومیت آشورماتوف به عارف اغاسی میدان نمی دهد، و به یکی از پر اشتباه ترین مدافعین لیگ یعنی عارف غلامی بازی می دهد، خود نشان دهنده عمق اختلافات داخلی در استقلال است.

با وجود بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی استقلال، ساپینتو و کادرش با رفتاری که با چند بازیکن از جمله جلالی، رضائیان، اندونگ، سهرابیان و آغاسی، آزادی، فرعباسی و اسلامی انجام داده اند، عملاً این بازیکنان را از چرخه انتخاب به عنوان بازیکن فیکس یا تعویضی خارج کرده است چرا که یا با مشکل افت انگیزه مواجه هستند و یا افت فنی کرده اند. هدف از مطرح کردن این مسئله به هیچ عنوان تائید عملکرد فنی این بازیکنان نیست که اتفاقاً بسیاری از آنها جزو ضعیف ترین بازیکنان فعلی لیست استقلال هستند اما مسئله، نوع برخورد سرمربی با آنهاست که چندان حرفه ای به نظر نمی رسد.

جدای از بحث فنی، و ضعف کادر فنی استقلال در آنالیز حریف و ارائه راهکار برای برون رفت از بحران در بازی ها، ساپینتو مدتی است که حساسیت زیادی بر روی کیفیت چمن استادیوم شهر قدس نشان می دهد و عمده دلیل ناکمی تیمش را به بازی در این چمن نسبت می دهد. البته که ادعا و صحبت او در این خصوص درست است و این ضعف مدیریت استقلال است که نتوانسته این مشکل را برطرف کند اما نکته حائز اهمیت این است که اولاً تیم رقیب یعنی پرسپولیس هم در همین استادیوم میزبان بازی های خانگی خود است و اوسمار با هوشمندی به جای بازی با سیستم های تخیلی 3-3-4 ابتدا مراقب دروازه خود است و در معدود فرصت های به دست آمده به گل می رسد و با حداقل اختلاف تیمش برنده و با 3 امتیاز از زمین خارج می شود. ثانیاً وقتی صحبت از بازی در این زمین می شود، چمن خراب برای حریف هم وجود دارد و در شرایط برابر دو تیم به مصاف هم رفته اند و بهانه بی کیفیت بودن چمن پس از ناکامی، توجیه خوبی برای پنهان کردن ضعف های فنی تیم نیست.

استقلال در بدترین فصل فوتبالی تاریخ خود در فصل گذشته 4 برد در نیم فصل اول به دست آورده بود و حالا با وجود تقویت اسکواد تیم و گران ترین تیم تاریخ خود تنها 5 برد به دست آورده است. تساوی های سریالی و شکست های زیاد استقلال در نیم فصل اول، آن چیزی نبود که هواداران استقلال با وجود این اسکواد انتظارش را می کشیدند.

فکت های فنی:

1. ساپینتو نیازمند دستیاران قوی برای کمک به او در شرایط بحرانی است و وریا غفوری و خسرو حیدری که برای کارآموزی روی نیمکت استقلال هستند، کمکی به او نخواهند کرد.
2. ساپینتو می بایست هر چه زودتر نسبت به تغییر شیوه بازی استقلال اقدام کند. بارها گفته شده که آبی ها نمی توانند در تمام 90 دقیقه با سیستم 3-3-4 که توسط حریفان آنالیز شده به میدان بروند اما کادر فنی آبی ها اصرار عجیبی به استفاده از این سیستم دارد.
3. مشکل اصلی این روزهای استقلال در خط میانی است. جایی که مهران احمدی که با قدرت حمل توپ و سرعت بالای خود، نظم و پرس خط میانی حریف را از بین می برد و فضا را برای سایر بازیکنان استقلال مهیا می کرد. در حال حاضر روزبه چشمی با گام های کند خود کمکی به استقلال در این پست نخواهد کرد و بهترین گزینه برای بازی در این پست، اسلامی است که خصوصیات بازی اش شباهت زیادی به احمدی دارد. این روزها همین نقش را در پرسپولیس، سروش رفیعی بازی می کند و یکی از عناصر اصلی شکل دهی بازی ین تیم محسوب می شود. هافبکی پا به توپ و پاسور در کنار هافبک دفاعی اصلی تیم. جناب ساپینتو مادامی که با دو هافبک دفاعی با خصوصیات مشابه در مسابقات حاضر شوید، نتیجه ی بهتر از تساوی و شکست کسب نخواهید کرد.
4. داکنز نازون بازیکن توانمندی است اما در سیستم های دو مهاجم و نه یستم های تک مهاجم. جای شگفتی بسیار است که سایپنتو زوج سعید سحرخیزان و نازون را در سیستم 2-4-4 امتحان نمی کند.
5. سبک بازی استقلال، اتکای بیش از اندازه ای به توانایی فردی وینگرهای این تیم و دور زدن مدافعین حریف دارد و اگر روز خوب کوشکی و آسانی نباشد و یا تیم حریف آنها را بسته باشد، ساپینتو پلن جدیدی برای نزدیک شدن به دروازه حریف ندارد. مهار تک مهاجم تنها در محوطه جریمه حریف ساده ترین کاری است که مدافعین حریف می توانند انجام دهند اما اگر دو مهاجم در باکس حاضر باشند، تشخیص بازیکن هدف پاس برای مدافعین حریف دشوار خواهد شد.
6. تزریق فله ای مهاجم به ترکیب تیم و بیرون کشیدن بازیکنانی که قرار بود برای مهاجمین خلق موقعیت کنند، بزرگترین اشتباهی ست که یک مربی می تواند انجام دهد. استقلال تا قبل از حضور آزادی و سحرخیزان، بازی خوبی در نیمه دوم به نمایش گذاشته بود اما در 15 دقیقه پایانی با حضور این دو بازیکن، رسماً میانه زمین را به حریف اهدا کرد تا ریتم تیمی این تیم از کار بیفتد. یکی از بزرگترین مشکلات ساپینتو، اشتباه در مهره چینی اولیه و تعویض ها است.

در نهایت بهتر است ساپینتو تغییرات اساسی در کادر فنی و بازیکنان و تفکرات خود به وجود بیاورد. مدتهاست که او به بن بست تاکتیکی خورده اما نمی خوهد آن را قبول کند. اگر استقلال مقابل المحرق با 3 گل به برتری رسید لزوماً همه این نتیجه به پای قدرت فنی استقلال نبود و خوش شانسی بابت گل نشدن موقعیت های حریف، 10 نفره شدن حریف، نبود بازیکنان کلیدی آنها و البته چمن صاف و مخملی المحرق از جمله مواردی بود که باعث پیروزی پرگل استقلال شد.

پی نوشت: جناب ساپینتو امکانات فوتبال ایران و بضاعتش همین استادیوم ها است. اگر نمی توانید با این شرایط کنار بیاید و قرار است در انتهای هر بازی بحث کیفیت بد چمن مطرح شود، بهتر نیست استعفا دهید؟ بقیه تیم ها هم در همین استادیوم ها به میدان می روند دوست عزیز …