کد خبر:51668
پ

تحلیل فنی بازی استقلال و خیبر (1-1) | آقای ساپینتو ابزار 3-3-4 را ندارید

استقلال برای بار پنجم در 6 بازی اخیر خود به تساوی رسید تا حوصله هواداران این تیم از سبک بازی ملال آور این روزهای تیمشان سر برود و لب به اعتراض به کادر فنی بابت کیفیت فنی نازل استقلال بگشایند. در ادامه به تحلیل فنی بازی استقلال و خیبر می پردازیم.   کارشناسی داوری بازی […]

استقلال برای بار پنجم در 6 بازی اخیر خود به تساوی رسید تا حوصله هواداران این تیم از سبک بازی ملال آور این روزهای تیمشان سر برود و لب به اعتراض به کادر فنی بابت کیفیت فنی نازل استقلال بگشایند. در ادامه به تحلیل فنی بازی استقلال و خیبر می پردازیم.

 

کارشناسی داوری بازی استقلال و خیبر (1-1)

آقای ساپینتو با 3-3-4 موفق نمی شوید | استقلال پلن B ندارد و تیم های دستش را خوانده اند

آقای ساپینتو با 3-3-4 موفق نمی شوید | استقلال پلن B ندارد و تیم های دستش را خوانده اند

اگرچه مصدومیت و ناداوری ها در کسب این نتایج ضعیف بی تاثیر نبوده اما در قامت یک کارشناس بی طرف هم می توان به افت فنی تیم استقلال و بن بست تاکتیکی کادر فنی این تیم اشاره کرد. اتفاقی که ساپینتو و کادرش هیچ تدبیری برای برون رفت از آن نیاندیشیده است و همین مسئله منجر به گره خوردن بازی های این تیم در چند مسابقه اخیر شده است.

بر هیچکس پوشیده نیست که ساپینتو به سیستم 3-3-4 علاقه شدیدی دارد. سیستمی که وزن حرکتی این سیستم بر روی دوش وینگرها و توانایی فردی آنهاست و به صورت استراتژیک توپ به حریف داده می شود تا در ضدحملات و انتقال سریع، تیم حریف غافلگیر شود. اما مدتی است که با مصدومیت مهران احمدی، هیچ بازیکن دیگری از استقلال نتوانسته آن هارمونی و سرعت انتقال از دفاع به حمله را به استقلال تزریق کند و همین مسئله باعث کاهش خلاقیت خط میانی استقلال شده است. به طوری که پاس های ساده که مقصد آنه به سادگی توسط مدافعین حریف قابل پیش بینی است، مانع از تکرار نمایش های خوب استقلال در بازی های قبلی شده است.

مهران احمدی مهره غیرقابل جنشین سیستم 3-3-4 ساپینتو بوده و هست و در این شرایط اصرار ساپینتو به ادامه استفاده از همان سیستم و تاکتیک، عجیب قابل تامل به نظر می رسد. سیستم 3-3-4 یکی از سیستم هی بسیار سخت در دنیای فوتبال است که به 3 هافبک میانی متبحر که هر یک مکمل دیگری است نیاز دارد. با نبود مهران احمدی، عنصر سرعت از خط میانی استقلال حذف شده و نفرات خط جلوی آبی ها مثل یاسر آسانی، کوشکی، الحدادی و حتی سحرخیزان بی اثر شده اند. مهران احمدی با قابلیت حمل توپ و دریبلینگ با سرعت بالای خود، نظم و پرس خط میانی حریف را بر هم می زد و همین مسئله فضا را برای سایر بازیکنان بیشتر می کرد اما اکنون که چنین بازیکنی مصدوم شده و جانشینی برای او نیست، اصرار به استفاده از این سیستم که برتری عددی میانه میدان را به حریف می دهد، چه علتی دارد؟

ساپینتو می توانست در زمان مصدومیت احمدی از بازیکنی همچون اسلامی که خصوصیاتی شبیه به احمدی داشت در این پست استفاده کند اما اینکار را انجام نداد تا نشان دهد و هنوز در مهره چینی هم دچار اشکال است و بضاعت و پتانسیل نفرات اسکوادش را به خوبی نمی شناسد.

تیمی همچون استقلال می بایست این قابلیت تاکتیکی را داشته باشد که در حین بازی تا 3 سیستم مختلف را در زمین پیاده کند چرا که با استمرار این روش و سیستم که ساپینتو از ابتدا تا انتهای بازی به اجرا می گذارد، راه مهار این تیم خیلی واضح و مشخص است و آنالیزورهای حریف کار سختی برای برنامه دادن به بازیکنان خودی برای مهار قدرت تهاجمی استقلال را ندارند اما اگر در حین بازی سیستم هایی مثل 2-4-4 یا 1-6-3 یا 2-5-3 یا حتی 1-5-4 تست شود، تیم حریف با مشکل مواجه خواهد شد. انها اکنون می دانند استقلال با 3-3-4 شروع می کند و با 3-3-4 هم تمام می کند!

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید