مقایسه تعداد جام های استقلال و پرسپولیس | تساوی در عدد 39

باز یه کیسه کش. متن مرثیه و مظلوم نامه برای توجیح شکست ها و ناکارآمدی های یک دهه اخیر این تیم بی در و پیکر نوشت. این تیم که از دیرباز تا به امروز درباری بوده و مثل زالو حق بقیه تیمها رو مکیده و هیچ بازدهی نداشته یا باید به خودش بیاد و مسئولیت حیف و میل بی نتیجه بیت المال رو گردن بگیره یا بزودی تو بهانه های خودش غرق میشه و راهی بجز انحلال نداره. به امید خلاصی جامعه از این غده سرطانی بدخیم و طرفدارای متوهم و مظلوم نماش

اگه صفحات طرفداری رم رو دنیال کنین خیلی زود به نقاط اشتراک هوادارن تیم ایتالیایی با استقلال خودمون پی می برین. در اینکه آبی های تهران مثل زرد و قرمز های پایتخت ایتالیا از اشتباهات داوری ضرر دیدن شکی نیست ولی خشم و غضب ناشی از بی عدالتی های تحمیل شده باعث می شه که که هر دو طیف طرفداری گاها چشم بر حقایق ببندن. این مشکل همینطور بهانه ی خوبی به دست بازیکنان دو تیم داده که در هر شکست پشت نقاب مظلوم نمایی قایم بشن و به نوعی از مسئولیت شانه خالی کنن. سال ها پیش یه جمله از قطبی شنیدم که توی ذهنم مونده. در کنفرانس خبری بعد مسابقه با راه آهن (شاید تیم رو اشتباه کنم) که مساوی شده بود، قطبی در جواب خبرنگاری که به دفاعی بازی کردن رقیب اشاره کرده بود گفت: “شیوه اونا برای دست یابی به امتیاز، دفاع بوده و قابل احترامه. این ما بودیم که باید بهتر بازی می کردیم”. امسال موتور استقلال دیر روشن شد، اشتباهات داوری هم بودن اما اگر مهاجمین ما فرصت های متعدد (آمار تک به تک ها را دارین؟) رو هدر نمی دادن و اگر درون دروازه یک گلر ی داشتیم که گل های مفت نمی خورد، الان دومین قهرمانی متوالی رو جشن گرفته بودیم. همه ی اینا رو گفتم ولی اینم بگو که خیمه شب بازی های بعد نیم فصل، درباره ی چک و پول، برکناری فتح الله زاده و حذف از آسیا به خاطر استرا به عمد انجام شدن تا تمرکز تیم رو بهم بزنن …