چرا ادامه جنگ فرسایشی با آمریکا به ضرر ایران است؟ | حتی اگر تمام پایگاه های آمریکا هم با خاک یکسان کنیم

در شرایطی که سطح تنش بین ایران و آمریکا هر روز بالاتر می رود، بسیاری معتقدند در روز 28 تیر اتفاق بزرگی بین دو کشور رخ خواهد داد که یا صلح است و یا شروع یک جنگ تمام عیار! اما آنچه مسلم است ادامه درگیری قطعاً به ضرر ایران تمام خواهد شد.

چرا ادامه جنگ فرسایشی با آمریکا به ضرر ایران است؟ | حتی اگر تمام پایگاه های آمریکا هم با خاک یکسان کنیم

اگرچه برخی معتقدند ایران در 30 روز آتش بس توانست 80 میلیون بشکه نفت و مشتقات آن را صادر کند اما در سمت مقابل طرف غربی و متحدانش نیز توانستند مقادیر زیادی نفت از تنگه هرمز خارج کنند و سطح تاب آوری ذخایر سوخت خود را تا حد زیادی بالا ببرند و به نوعی قیمت نفت و بازارهای مالی جهان را کنترل کنند.

در چنین شرایطی وقوع مجدد درگیری بدون تردید به ضرر ایران خواهد بود. چرا؟ به دلایل زیر:

• آمریکا هزاران کیلومتر دورتر از خاک خود می جنگد و دلهره ای بابت آسیب به زیرساخت هایش ندارد اما ایران در خاک خود می جنگد و با آسیب به هر یک از زیرساخت ها و تاسیسات غیرنظامی اش، سالها به عقب رانده می شود و اقتصادش تحت تاثیر منفی قرار می گیرد
• هدف قرار گرفتن پایگاه های نظامی آمریکا در منطقه ولو اگر در بالاترین سطح آن یعنی با خاک یکسان شدن تمام این پایگاه ها همراه باشد، دستاوری برای ایران به حساب نمی آید چرا که آنها با استفاده از 4 ناو هواپیمابر در آبهای اقیانوس هند 4 پایگاه نظامی سیار به منطقه آورده اند که ایران هنوز نتوانسته آسیبی به آنها وارد کند. از طرفی آنها با در اختیار داشتن ماهواره های پیشرفته و هواپیماهای جاسوسی که در ارتفاع بالا پرواز می کنند، رادارهای سیار هوایی در اختیار دارند. این در حالی است که آمریکایی ها هر روز تعدادی از سامانه های راداری، موشکی و پدافندی ایران را هدف قرار می دهند و جایگزین کردن آنها در شرایط تحریم به سرعت امکان پذیر نیست. همین مسئله توان مقابله ایران با آمریکا را مستهلک می کند در حالی که طرف مقابل حتی اگر هیچ پایگاه ثابت فیزیکی در خاک کشورهای همسایه نداشته باشد، می تواند با استفاده از پایگاه های نظامی سیارش در ناوهای هواپیمابری که به منطقه اعزام کرده، به ایران فشار وارد کند. در این شرایط هزینه جنگ به صورت تصاعدی برای ایران بالا خواهد رفت و عنصر زمان به ضرر ایران خواهد بود.
• محاصره دریایی ایران فشار مضاعفی به کشور وارد می کند چرا که صادرات نفت با محدودیت های زیادی مواجه خواهد شد که این مسئله در کنار ناتوانی در آزاد کردن پولهای بلوکه شده و اخذ غرامت بابت خسارات جنگی وارد شده، قطعاً فشار مضاعفی بر روی اقتصاد کشور وارد خواهد کرد.
• آمریکا طرح ایزوله کردن و منزوی کردن ایران را در منطقه پیش می برد و همانطور که شاهد هستیم دیگر خبری از همکاری کشورهایی همچون عمان، پاکستان برای پایان تنش ها نیستیم و با سفر علی الزیدی به واشنگتن و مواضع غربی که اتخاذ کرده احتمالاً عراق نیز به زودی از جمع یاران ایران جدا خواهد شد.

بسته شدن تنگه هرمز قیمت نفت را آنچنان بالا نبرد و اهرم فشار ایران را کند کرد

تمام امید طرف ایرانی برای فشار به آمریکا و کشورهای غربی بستن تنگه هرمز و بالا رفتن قیمت نفت و به تبع آن افزایش هزینه انرژی مالیات دهندگان آمریکایی و اروپایی بود که پس از یک هفته تنش پیاپی بین طرفین، شاهد این مسئله نیستیم و قیمت نفت حتی به 90 دلار هم نرسیده است! از طرف دیگر ایران حساب ویژه ای بر روی تقویم سیاسی آمریکا و نزدیک شدن انتخابات میان دوره ای آنها کرده بود اما به نظر می رسد دونالد ترامپ اینبار بی توجه به این موارد قصد دارد با فشار حداکثری، موضوع ایران را تمام کند چرا که او تاکنون توانسته قیمت نفت را کنترل کند و از افزایش هزینه ها در آمریکا جلوگیری کند.

در صورت فرسایشی شدن جنگ، تاب آوری ایران کمتر از آمریکا خواهد بود

در پایان بار دیگر متذکر می شویم که با فرسایشی شدن جنگ، این ایران است که زودتر مستهلک و متضرر می شود نه آمریکا و در این شرایط بهتر است مسئولین کشور با تدبیر ویژه چاره ای برای برون رفت از این وضعیت داشته باشند. شاید وقت آن رسیده که هزینه ادامه جنگ برای طرف مقابل را به یکباره و با شوکی ناگهانی بالا ببریم تا دست از حملات به کشور بردارد. موضوعاتی مثل بستن باب المندب و حمله به تاسیسات نفتی چند کشور همسایه که در حملات علیه ایران مشارکت داشته اند می تواند به عنوان کارت های جدید ایران در این تقابل نفسگیر روی میز قرار بگیرند. اما مهمترین عامل بازدارنده ای که ایران می تواند به آمریکا فشار بیاورد ایجاد پایگاه هایی در کشورهای همسایه آمریکا مثل کوبا، مکزیک، … و انجام حملات موشکی ، پهپادی و انتحاری به تاسیسات نفتی و مهم آمریکا است. آمریکایی ها تا اینجای کار با خیال راحت از اینکه کشورشان در حاشیه امن است در خاورمیانه به تاخت و تاز پرداخته اند اما اگر ایالات های مهم آمریکایی نیز زیر تیغ موشک ها و پهپادهای ایران بروند، آنگاه فشار افکار عمومی داخلی امریکا خیلی سریع مانع از ادامه تنش با ایران خواهد شد.

اینکه آنها رادار بزنند، ما هم رادار بزنیم یا آنها سامانه پدافند موشکی بزنند و ما هم پایگاه نظامی آنها را بزنیم، چندان در موازنه جنگ تغییر مثبتی به سود ایران ایجاد نمی کند چرا که همانطور که گفته شد آنها 4 پایگاه نظامی سیار در ناوهای هواپیمابر خود دارند و با ماهواره ها و هواپیماهای آواکس خود قابلیت ایجاد پوشش راداری و اطلاعاتی بر ایران را دارند.

در سر ترامپ چه می گذرد؟

آمریکا در اوج جنگ جام جهانی فوتبال را برگزار کرد و شهروندانش کوچکترین درکی از جنگی که هزاران مایل دورتر از آب و خاکشان به راه افتاده نداشتند اما این ایران بود که با هر حمله دشمن، بخشی از تاسیسات نظامی و غیرنظامی و جان شهروندانش را از دست داده و با محاصره دریایی، در مسیر درآمدش اختلال ایجاد شده است. برای آمریکا مهم نیست که کشورهای همسایه هدف حملات ایران قرار بگیرند. حتی برایشان مهم نیست که پایگاه های نظامی شان توسط ایران با خاک یکسان شوند. در حال حاضر تنها چیزی که برای آنها مهم است، در دست گرفتن مدیریت تنگه هرمز و احتمالاً یک حمله نظامی به صورت زمینی برای تصرف مناطق نفت خیز جنوبی ایران است. در این راه با استراتژی جدید وارد شده اند و به جای تمرکز بر روی هدف قرار دادن پهنه بزرگ ایران، به صورت خاص تمامی تاسیسات نظامی و اهداف لجستیکی سواحل جنوبی ایران را هدف قرار داده اند تا با خیال راحت تری بتوانند عملیات زمینی خود را طرف چند روز آینده آغاز کنند.

آنها با ایجاد کریدور جنوبی در تنگه هرمز قصد دارند کشتی ها را با اسکورت جنگنده های آمریکایی از تنگه عبور دهند و در این راه نیاز دارند تا همه سامانه های پدافندی و موشکی ایران که در جزایر و شهرهای جنوبی مستقر شده اند را از بین ببرند تا با ضریب ایمنی بیشتری کشتی ها را عبور دهند چرا که رهگیری موشکی که از اصفهان یا شیراز و کرمانشاه برای هدف قرار دادن یک کشتی عبوری در تنگه هرمز بلند شده برای سامانه های راداری و پدافندی امریکا ساده تر از این است که یک موشک که از جزایر یا سواحل جنوبی ایران از فاصله کم به سمت کشتی شلیک می شود را رهگیری کنند.

او می خواهد دستاور باز کردن تنگه هرمز را به دنیا بفروشد

ترامپ قصد دارد باز کردن تنگه هرمز را به عنوان یک دستاورد به دنیا بفروشد و از موضع قدرت برای موضوع هسته ای پای میز مذاکره با ایران بنشیند. فرصت برای گرفتن تصمیمات حساس و تاثیرگذار در این بیسن برای مسئولین کشور بسیار کم است و یا باید با شدیدترین قدرت ممکن به آمریکا پساخ دهند و از جنگ فرسایشی و پاسخ متناظر خارج شوند و یا مجدداً تا قبل از ایجاد آسیب های بیشتر به تاسیسات و زیرساخت های کشور، پای میز مذاکره بنشینند.